ਹਠ ਯੋਗ

ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪਕੜ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਪੱਟੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪੱਟਾ ਫੜਦੇ ਹਨ। ਝੁਕਾਅ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੇ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।

ਉੱਪਰਲੇ ਗੋਡੇ ਦੁਆਲੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਲੱਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਣਤਰਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। Gheraṇḍa Saṃhitā 2.17 ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਤ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਬੈਠਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।

ਪੱਟਾ ਇੰਨਾ ਢਿੱਲਾ ਰੱਖੋ ਕਿ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ। ਦਰਦ, ਝਰਨਾਹਟ ਜਾਂ ਸੁੰਨਪਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ।

ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਛਾਤੀ ਕੋਲ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰੋ। Gheraṇḍa Saṃhitā 2.40 ਛਾਤੀ ਕੋਲ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੁੱਕੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ A/B ਅੱਖਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹਰ ਵੇਰਵਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੱਦੀ ਦੋਵਾਂ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੱਡੀਆਂ ਮੈਟ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਉਚਾਈ ਚੁਣੋ। Savasana ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਗੋਡਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਸਹਾਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਬਲਾਕ ਨੂੰ ਮੈਟ ਉੱਤੇ ਸਥਿਰ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਲੱਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਗੋਡਿਆਂ ਜਾਂ ਗਿੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਦਰਦ, ਝਰਨਾਹਟ ਜਾਂ ਸੁੰਨਪਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਜੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠਣਾ ਢੁਕਵਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਿੱਜੀ ਸਲਾਹ ਲਓ।

ਚੁੱਕੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਗੋਡੇ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਚੂਲੇ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਸੰਤੁਲਨ ਅਣਪੱਕਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੱਥ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਕਾਬੂ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖੋ। ਦਰਦ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਰੁਕੋ। ਸੱਟ ਜਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।