آینگار یوگا

گرفتن مستقیم شست پا را با خم کم‌عمق به کمک کمربند مقایسه کنید. در یک فرم دست‌ها به انگشتان پا می‌رسند و در فرم دیگر کمربند را نگه می‌دارند. عمق خم و فاصله‌ای که بازوها باید به آن برسند متفاوت است.

دست‌های دور زانوی بالایی را با گرفتن دست‌ها پشت کمر مقایسه کنید. این آرایش‌های بازوها متفاوت‌اند، حتی وقتی پاها شبیه به هم به نظر می‌رسند. Gheraṇḍa Saṃhitā 2.17 پایهٔ نشسته را توصیف می‌کند، بی‌آنکه اتصال بازوها پشت کمر را مقرر کند.

بند را به‌اندازه‌ای آزاد نگه دارید که نیازی به کشیدن نباشد. در صورت درد، گزگز یا بی‌حسی رها کنید.

بازوهای کنار بدن را با کف دست‌های کنار سینه مقایسه کنید. Gheraṇḍa Saṃhitā 2.40 از کف دست‌ها روی زمین نزدیک سینه و پاهای بالاآمده یاد می‌کند. حروف A/B به کار نمی‌برد و همهٔ جزئیات هیچ‌یک از دو تصویر امروزی را تعیین نمی‌کند.

بلوک کف دستِ پایینی را نگه می‌دارد و دامنهٔ رسیدن لازم را کاهش می‌دهد. هر دو پا را محکم روی زمین نگه دارید و زانوها را به زور حرکت ندهید. این تکیه‌گاه یک انطباق معاصر است.

یک بالشتک سفت هر دو زانو را نگه می‌دارد؛ پاشنه‌ها روی مت قرار دارند. ارتفاعی راحت و بدون فشار انتخاب کنید. توصیف قدیمی‌ترِ Savasana این تکیه‌گاه زانو را مشخص نمی‌کند.

به زانوها یا مچ پاها زور نیاورید. سر را راحت نگه دارید و راه تنفس را بدون مانع نگه دارید. در صورت درد، بی‌حسی یا محدود شدن تنفس دست نگه دارید. اگر زانو زدن برای شما مناسب نیست، مشاورهٔ فردی بگیرید.

بلوک را روی مت پایدار نگه دارید، بدون اینکه پایی زیر آن باشد. به زانوها یا مچ پاها زور نیاورید. در صورت درد، گزگز یا بی‌حسی از حالت خارج شوید و اگر زانو زدن برای شما مناسب نیست، مشاورهٔ فردی بگیرید.

پای بالاآمده را دور از مفصل زانو نگه دارید و مفصل ران را به بازشدن وادار نکنید. اگر تعادل نامطمئن است، تکیه‌گاه دست را حفظ کنید و پیش از ازدست‌رفتن کنترل، پا را روی زمین بگذارید. در صورت درد یا سرگیجه متوقف شوید. آسیب یا مشکل تعادل نیاز به ارزیابی فردی دارد.

از کمربند برای نزدیک‌تر کشیدن پا استفاده نکنید. سر و گردن را راحت نگه دارید، در صورت نیاز پا را پایین بیاورید و در صورت درد، گزگز یا بی‌حسی دست نگه دارید.