Paschimottanasana

شکل وضعیت

خم‌شدن روی هر دو پا؛ روش گرفتن با دست تغییر می‌کند.

خم‌شدن عمیق نشسته به جلو، با دو پای صاف و نزدیک به هم و یک دست که مچ دست مقابل را آن‌سوی کف پاها می‌گیرد.

لگن و پاها روی تشک قرار دارند و تنه در امتداد ران‌ها خم می‌شود. دست‌ها از پاها فراتر می‌روند و با حلقه‌کردن یک دست دور مچ دست مقابل به هم متصل می‌شوند.

Drishti

دریشتی به معنای تمرکز نگاه است. Ashtanga · Paschimottanasana · مرحلهٔ حفظ حالت: انگشتان پا.

در بدن چه می‌گذرد؟

خم‌شدن به جلو با حرکت در مفصل‌های ران و پشت، تنه و پاها را نزدیک می‌کند. میزان رسیدن به پاها به تناسب اندام، دامنهٔ حرکت و فرم انتخابی بستگی دارد. بند فاصله تا پاها را پر می‌کند؛ نباید بدن را به فراتر از دامنه‌ای بکشد که می‌تواند کنترل کند.

فرم‌های بیشتر

خم‌شدن عمیق نشسته به جلو، با پاهای صاف و هر دست که از روی انگشت‌های پا به سوی کف پای همان سمت می‌رود.

لگن و پاها روی تشک قرار دارند و تنه در امتداد ران‌ها خم می‌شود. هر دست از روی نوک انگشت‌های پا می‌گذرد و به کف پا می‌رسد؛ این گرفتن با گرفتنِ تنها انگشت بزرگ پا فرق دارد.

خم‌شدن عمیق نشسته به جلو، با پاهای صاف، انگشت‌های دست دور لبه‌های بیرونی پا و شست‌های دست کنار پایهٔ انگشت بزرگ پا.

نشیمنگاه و پاهای صاف روی تشک قرار دارند و تنه به جلو خم می‌شود. انگشت‌های دست پاها را از بیرون در بر می‌گیرند و شست‌های دست نزدیک مفصل انگشت بزرگ پا با پنجهٔ پا تماس دارند.

نشیمنگاه و هر دو پاشنه روی مت قرار دارند. بندی دور جلوی پاها می‌پیچد و هر دست یک سر آن را می‌گیرد. تنه تقریباً عمودی است و آرنج‌ها خم شده‌اند. تصویر مرحله کشش را قبل از خم شدن به جلو نشان می‌دهد، در حالی که نگاه به جلو است. در خم شدن به جلوی بعدی، دریشتی به سمت انگشتان پا است.

کمربند فاصلهٔ میان دست‌ها و پاها را پر می‌کند. طول آن را طوری تنظیم کنید که شانه‌ها بتوانند رها بمانند و تنه در کنترل باشد. کمربند دستگیره‌ای برای کشیدن سر به سوی زانوها نیست.

عبارت‌های قدیمی‌تر دربارهٔ خم به جلو، گرفتن مستقیم پا یا انگشتان پا را توصیف می‌کنند. این چیدمان کمربند را توصیف نمی‌کنند. اینجا این فرم، در کنار گرفتن مستقیم با دست‌ها، به‌عنوان سازگارسازی امروزی نشان داده می‌شود و به آن حرفی برای گونه‌ای باستانی اختصاص داده نمی‌شود.

سازگارکردن و محدودیت‌ها

این توضیح شکل و چارچوب را مشخص می‌کند. سازگارکردن، اجرای وضعیت را تغییر می‌دهد و نباید آن را با همهٔ گونه‌های نام‌دار در یک نمودار سنتی یکسان دانست. برای انتخاب ورود و خروج مناسب، آموزش بیشتری لازم است.

وضعیت در چارچوب خود

Haṭhayogapradīpikā 1.28، خم‌شدن نشسته به جلو را با پاهای صاف و کشیده، دست‌ها در حال گرفتن جلوی پاها و پیشانی رو به زانوها شرح می‌دهد. متن نام Paschimatana را به کار می‌برد. فرم پایه را بدون برچسب‌های امروزی A–D یا همهٔ روش‌های گرفتن توضیح می‌دهد. Gheranda Samhita 2.23 نیز گرفتن انگشت پا و خم‌شدن به جلو را بدون حروف امروزی گونه‌ها شرح می‌دهد.

منابع این صفحه

1. Svātmārāma: Haṭhayogapradīpikā, with the Jyotsnā and Manobhilāṣiṇī commentaries (1895)1.28، ص. 19 · Wellcome Collection
2. Gheraṇḍa Saṃhitā — translation by Sris Chandra Vasu (1895)2.23، ص. 14 · Wellcome Collection